



















Mijn verhaal klopt niet meer. Ik dacht dat mijn verhaal te vertellen was via een tijdlijn in chronologische volgorde, via de hoogtepunten van mijn leven, maar dat is niet mijn verhaal.
Mijn verhaal is iets dat ik constant herschrijf. Natuurlijk zijn er gebeurtenissen in ons leven waar we niets aan kunnen veranderen, maar de manier waarop we die ervaren verandert met ons mee, constant.
Zo heb ik vroeger altijd gedacht dat mijn ouders me verlaten hadden. Mijn vader die als 42-jarige alcoholist stierf op straat en mijn moeder die alleen oog had voor mannen. Maar nu… nu is dat niet langer mijn verhaal. Mijn ouders zijn de beste ouders die ik me had kunnen wensen, want doordat zij toen waren wie zij waren, ben ik wie ik nu ben. En daar zou ik niets aan willen veranderen.
En ja, Tim Hofman heeft mijn leven op z’n kop gezet. Ja, mijn bedrijf heeft twee miljoen verlies gedraaid, ik heb klanten verloren, ik heb mijn man verloren en bovenal, ben ik mezelf verloren. Maar waar dat voorheen iets negatiefs was, ben ik nu dankbaar voor die gebeurtenis. Ik zie het niet langer als verlies, maar als iets dat ik heb losgelaten wat ik misschien al langer had moeten loslaten. En het heeft me zoveel meer gebracht in het leven dan ik me ooit had kunnen voorstellen. Destijds leek het misschien alsof ik alles had, dat dacht ik zelf ook, maar in werkelijkheid was ik leeg. Dus toen alles van me leek te zijn weggenomen, dacht ik dat mijn wereld verging. Maar in de diepere lagen heeft het mijn wereld en mijn kijk hierop compleet veranderd en zie ik nu schoonheid in elke pijn die me heeft gevormd tot wie ik nu ben. Tim Hofman was een reflectie van mijn grootste angst. Nu, wanneer ik fragmenten van hem voorbij zie komen, zie ik niets minder dan een mens. Een mens met zijn eigen angsten, dromen, gewoontes en gedachten. Een mens met zijn eigen verhaal.
Mijn verhaal is niet wie ik ben. En op het moment dat we de gebeurtenissen in ons leven anders gaan ervaren, gaan we anders denken, anders creëren, anders krijgen en anders ontmoeten.
Ons beeld van de wereld en onze ervaringen veranderen constant. Wij zijn niet ons verhaal. Ons verhaal overkomt ons niet. Wij schrijven ons verhaal en wanneer we niet langer tevreden zijn met ons vertelsel, hebben wij de kracht om het te herschrijven tot een verhaal dat past bij wie we zijn en wie we leren worden zijn.